Geen moeder-moeder!

Ik moest toch wel lang nadenken over de titel. Wat geef ik zo’n eerlijk en heftig verhaal voor titel? Ik denk wel dat de titel veel mama’s aanspreekt, omdat zij zich net zoals ik voelen. Laat ik het taboe doorbreken. Nu.

Ik houd ontzettend veel van Jaxx, laat ik daarmee beginnen. Na het verliezen van mijn moeder, was hij echt een lichtpuntje. Hoewel dit lichtpuntje mij 3 maanden lang bijna een hersenbeschadiging huilde, hield ik wel van hem. Hij was van ons, wij hadden hem gemaakt. En HALLO, ik had hem eruit geperst! Toch merkte ik dat er ook andere gedachtes door mijn hoofd heen gingen, zoals: ‘Mijn leven was zonder Jaxx veel makkelijker’ en ‘Ik heb dit echt zwaar onderschat’. Zo leuk als al die moeders het vonden, vond ik het niet.

Al gauw werd er gedacht dat ik een postnatale depressie zou hebben. Ik zelf heb daar niet aan gedacht, want ik wilde Jaxx wel altijd bij mij houden. Ging geen meter bij hem vandaan. Ziekelijk bijna. En toch dacht ik als hij weer huilde: ‘Stop met huilen, ik kan dit niet meer aan’. Damiën heeft zelfs weleens gedacht dat ik Jaxx wat aan zou doen. Dat maakt mij verdrietig. Ik weet nog hoe ik op een ochtend huilend op bed zat met een huilende Jaxx. Damiën wilde naar zijn werk gaan, maar ik smeekte hem om mij niet alleen achter te laten met Jaxx. Dat kon ik gewoon niet aan. Ook nu ben ik om 18:00 blij als hij thuis komt. Even mijn handen vrij.

Hoe gaat het nu? Tsja, dat wilde ik ook aangeven met de titel. Ik vind het moederschap dus nog steeds echt heel zwaar. En soms kijk ik nog steeds op tegen een hele dag doorbrengen met Jaxx. Het huilen is vele malen minder en hij was even minder gefrustreerd, want hij kan tijgeren. Maar nu begint de frustratie fase, omdat hij niet kan lopen vanuit het staan. Vermoeiend vind ik het voornamelijk. En begrijp me niet verkeerd, ik vind Jaxx absoluut het liefste kindje van de wereld. Hij is namelijk van mij! Maar ik ben dus blijkbaar geen moeder-moeder die gepikt en gedreven op haar kroost zit te wachten met thee en koekjes. Daar ben ik namelijk te moe voor.

Uiteraard wil ik hier geen andere mama’s mee kwetsen. Mama’s die geen kindjes (meer) kunnen krijgen bijvoorbeeld  dit is puur hoe ik het moederschap tot nu toe ervaar.

Liefs, Tamara

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *