Op vakantie met een kleine

Tijdens mijn zwangerschap hadden mijn vriend en ik grootse plannen, zoals bijvoorbeeld in de zomervakantie lekker drie weken naar Italië met ons kleintje. Hmhm.. Ons kleintje is niet zo heel makkelijk bleek na zijn geboorte, dus al gauw konden wij de conclusie trekken dat het geen 3 weken Italië zou gaan worden. In plaats daarvan zijn wij 4 dagen naar een Roompot park geweest samen met nog een stel. Een flinke onderneming merkten wij al gauw!

Op zich ben ik best handig in inpakken. Vroeger ging ik met mijn ouders elk jaar kamperen, dus ik kon het kunstje goed overnemen van hen. Ook afgelopen jaar toen mijn vriend en ik naar Frankrijk gingen, ging het inpakken lekker snel. Ik doe het overigens altijd alleen, dan weet ik zeker wat ik inpak en wordt het geen chaos in mijn hoofd haha. Ik merkte wel al dat voor twee personen inpakken alweer lastiger is dan voor één persoon, maar goed als wij iets missen is het geen ramp.

Dat is wel even anders met een kleintje. Ik was al dagen van te voren begonnen met het maken van een lijstje, maar op een één of andere manier begin ik altijd pas met inpakken een dag van te voren of zelfs op de dag zelf. Ook deze keer, de dag zelf was het één grote bende in huis en probeerde ik mijn vakantielijstje af te werken en alles zo gunstig mogelijk in te pakken. Ons kleintje heeft een koemelkallergie en ook last van reflux, dus naast zijn speciale voeding en zijn medicijnen had ik ook een overload aan hydrofieldoeken en rompertjes nodig. Ook een campingbedje en een wipstoeltje moesten mee. We hadden de mazzel dat het lekker weer zou gaan worden, dus last minute moesten wij nog opzoek naar een zonnebril, zonnebrand en een goed petje voor de kleine man.

Speentjes, knuffels, luiers en de kinderwagen. Alles moest natuurlijk mee! Nu hebben wij niet zo’n hele grote auto, we redden ons drieën er perfect mee. Maar om de hele inboedel mee te verhuizen was een ander verhaal. Gelukkig had het andere stel een aanhanger kunnen regelen, waar in ieder geval de wipstoel en de kinderwagen bij konden.
Eenmaal onderweg was het gelijk paniek bij de kleine man. Oké, nog 1,5 uur te gaan! Een stukje van niets, maar erg lang wanneer je kindje iets anders in gedachten heeft haha. Gelukkig konden we hem redelijk goed troosten met een flesje en eventjes later viel hij heerlijk in slaap. Aangekomen op het park was gelukkig het huisje lekker ruim, alleen moesten we wel met z’n drieën op één kamer slapen. Dat was nogal een omschakeling voor ons (in de kraamweek hielden wij dit maar 3 dagen vol). Al met al ging dat redelijk, de nachtelijke huilbuien daargelaten. Ook was de warmte niet helemaal Senn zijn ding, maargoed. We hebben evengoed heerlijk genoten en gemerkt dat wanneer wij er ‘chill’ mee omgaan, Senn dit snel oppakt. Om verder weg te gaan zien we nog niet helemaal zitten, maar dit midweekje is alweer mooi meegenomen!
Liefs,
Erin
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *